به نظرم بعضی آدما هستن که فقط تا وقتی ازت دورن قشنگ بنظر میرسن

یعنی قبل از اینکه بهت نزدیک شن ممکنه ایده آل ترین شخص از نظر شما باشن 

اما به محض اینکه بهشون نزدیک میشی میفهمی که ای داد بیداد این اصلن شبیه آدم تصورات من نیست

وقتی نزدیک میشین متوجه تفاوتاتون میشی

متوجه ی اینکه تموم وقت راجبش اشتباه قضاوت کرده بودی

کافیه نزدیکت بشن تا یه طوری دنیا رو ، رو سرت خراب کنن و 

با یه جمله بفرستنت به اعماق ظلمات


اونموقعس که دلت میخواد تا زمان برگرده و تو تلاشی برای نزدیکی با اون آدم نمیکردی

زمان برگرده تا بفهمی اگه دلتنگی باید اون دلتنگی رو توی دلت نگه داری 

زمان برگرده تا بدونی نباید دست به فاصله ی بینتون بزنی


میدونی؟!

بعضی آدم ها فقط از دور قشنگن

یه جور مثل عکسی میمونن که اگه زوم کنیم روش کیفیتشو از دست میده


امیدوارم درگیر آدمای از دور قشنگ نشین

یا اگرم شدین هیچوقت دست به فاصلتون نزنین..!