چه زود دیر می شود !


در باز شد ،


بر پا ،


بر جا ...


درس اول :


بابا آب داد ،


ما سیراب شدیم !


بابا نان داد ،


ما سیر شدیم !


اکرم و امین چقدر سیب و انار داشتند ،


در سبد مهربانی شان ...


و کوکب خانوم چقدر مهمان نواز بود !


و چقدر ،


همه منتظر آمدن حسنک بودند ...


کوچه پس کوچه های کودکی را ،


به سرعت طی کردیم ،


و در زندگی گم شدیم ،


همه زیبایی ها رنگ باخت !


و در زمانه ی سنگ و سیمان ،


قلب هایمان یخ زد !


نگاهمان سرد شد ،


و دستانمان خسته ،


دیگر باران با ترانه نمی بارد !


و ما کودکان دیروز دلتنگ شدیم ،


زرد شدیم ،


پژمردیم ،


و خشکزار زندگیمان ،


تشنه آب شد ...


سال هاست ،


وقتی پشت سرمان را نگاه می کنیم ،


جز رد پایی ،


 از خاطرات خوش بچگی نمی یابیم ،


و در ذهنمان ،


جز همهمه زنگ تفریح ،


صدایی نیست ...!!!


                             و امروز ،

                 چقدر دلتنگ ،


          آن " روز ها " اییم !


   و هرگز ،


        نفهمیدیم ،


            چرا برای" بزرگ شدن "،


                    این همه بی تاب بودیم ?