میگن عشق اول مهمه


ولی بیشتر که فکر میکنی میبینی از اون مهمتر عشق دومه


عشق دوم وقتی میاد که برای اولین بار قلب آدم شکسته

نفس آدم گرفته شده

امیدهای آدم از بین رفته

که آدم فهمیده همه عشق ها تا ابد نمیمونن

حتی وقتی آدم فکر میکرده،امیدوار بوده...آرزو میکرده که بمونه


عشق دوم وقتی میاد که اعتماد آدم دیگه صددرصد نیست

همیشه فاصله یکم بیشتر نگه داشته میشه

همیشه آدم یکم مواظب تره

همیشه باورها یکم بیشتر زمان میبره


عشق دوم وقتی میاد...که همه تصویرهای ذهنی آدم از عشق در یک نفر خلاصه میشده و تمام


میدونین عاشق شدن هرچی آگاهی میره بالاتر سخت تره

هرچی دیده باشی و شنیده باشی و تجربه کرده باشی،از سادگیت کم میشه و میدونی باید دلتو دو دستی بچسبی و به هرکسی ندی


کم کم آدم تشخیص میده،واقعی رواز الکی،سطحی رو از جدی،گذرارو ازموندگار


به عشق دوم باید خیلی تبریک گفت

باید دستش گرفت و فشرد و بهش مدال تقدیر داد

چون زمانی تو دل آدم جامیگیره که آدم فکر میکنه و مطمئنه که دیگه عاشق نمیشه ودلشو به کسی غیر اون نمیده .